previous next

دفاع پایان نامه کارشناسی ارشد آموزش بهداشت

سرکار خانم فاطمه رضامند در تاریخ ۹۸۱۰/۱۶ از پایان نامه خود با عنوان

بررسی اثربخشی اجرای الگوی مراقبت پیگیر بر خود مراقبتی و کیفیت زندگی بیماران مبتلا به نارسایی قلبی به راهنمایی جناب آقای دکتر حسین شهنازی و مشاوره جناب آقای مهندس اکبر حسن زاده در دفتر گروه آموزش بهداشت و ارتقاء سلامت دفاع نمودند.

چکیده

مقدمه: خودمراقبتی یکی از مهمترین عوامل تعیین کننده در پیش آگهی بیماری نارسایی قلبی است که می تواند منجر به بهبود علائم بیماری، عملکرد و کیفیت زندگی در این بیماران گردد. به همین منظور مطالعه حاضر با هدف بررسی اثربخشی اجرای الگوی مراقبت پیگیر بر خود مراقبتی و کیفیت زندگی بیماران مبتلا به نارسایی قلبی صورت گرفته است.

مواد و روش ها:

در این مطالعه نیمه تجربی با گروه شاهددار تصادفی شده، ۷۲ پرونده از بیماران مبتلا به نارسایی قلبی در بخش مدارک پزشکی بیمارستان شهید چمران اصفهان به روش تصادفی سیستماتیک انتخاب و به روش نمونه گیری تصادفی به دو گروه آزمون و کنترل تقسیم شدند. سپس گروه آزمون به ۳ گروه کوچکتر۱۲ نفره تقسیم و برنامهآموزشی برای آنها توضیح و جلسات آموزشی با محتوای خودمراقبتی و بهبود ابعاد مختلف کیفیت زندگی به مدت ۳ ماه اجرا شد. در بدو ورود به مطالعه و پس از ۳ ماه از آخرین جلسه آموزشی پرسشنامه کیفیت زندگی مینه سوتا و خودمراقبتی بیماران مبتلا به نارسایی قلبی توسط کلیه شرکت کنندگان تکمیل شد. اطلاعات جمع آوری شده وارد نرم افزار SPSS‪(ver.20)‬ شده و در بین دو گروه مورد مقایسه قرار گرفت.

یافته ها:

میانگین نمره خودمراقبتی و کیفیت زندگی بیماران مبتلا به نارسایی قلبی در قبل از اجرای الگوی مراقبت پیگیر در بین دو گروه آزمون و کنترل از نظر آماری اختلاف معناداری نداشت(۰۵/۰P >)، اما پس از اجرای الگوی مراقبت پیگیر، نمره خودمراقبتی و کیفیت زندگی بیماران در گروه آزمون به ترتیب با میانگین ۸/۲±۴/۵۱ و ۱/۵±۲/۵۹ به طور معناداری بیش از گروه کنترل با میانگین ۲/۳±۸/۳۰ و ۹/۷±۷/۴۳  بوده است(۰۰۱/۰P <).

نتیجه گیری:

 براساس یافته های حاصل از مطالعه حاضر، اجرای الگوی مراقبت پیگیر می تواند نقش موثری بر روند خودمراقبتی و بهبود کیفیت زندگی بیماران مبتلا به نارسایی قلبی داشته باشد.

 

کلیدواژگان: نارسایی قلبی، خودمراقبتی، کیفیت زندگی