previous next

جلسه دفاع از پایان نامه خانم افسانه چاوشانی دانشجوی دکترای مهندسی بهداشت محیط

موضوع : بررسی ارتباط غلضت متابولیت هایی پارابن با میزان ابتلا به سرطان سینه در زنان استان اصفهان به راهنمایی دکتر محمد مهدی امین 

مقدمه : براساس مطالعات پیشین، مواجهه با مختل کننده های غدد درون ریز یکی از عوامل مهم شیوع سرطان سینه بخصوص در میان زنان و دختران جوان و میانسال می باشد. به همین منظور برای شناخت تاثیر پارابن ها در میزان شیوع سرطان سینه، این مطالعه با هدف بررسی ارتباط بین غلظت پارابن ها با سرطان سینه در میان زنان ساکن استان اصفهان در ایران انجام گرفت.

مواد و روش ها: مطالعه حاضر در سال ۲۰۱۷ به صورت مقطعی بر روی۱۵۰ خانم مبتلا به تومور سرطانی و غیرسرطانی انجام گرفت. پس از دریافت حدود ۳ گرم بافت سینه از پاتولوژیست و انجام مراحل آماده سازی و استخراج بر روی آنها، غلظت تجمعی ۴ متابولیت پارابن یعنی متیل پارابن (MePB)، اتیل پارابن (EtPB)، پروپیل پارابن (PrPB) و بوتیل پارابن (BuPB) در بافت سینه به کمک GC/MS تعیین گردید. ارتباط غلظت متابولیت های پارابن با عوامل خطرساز ابتلا به سرطان سینه (سن، شاخص توده بدنی یا BMI، سن قاعدگی، سن اولین زایمان، سن یائسگی، طول مدت زمان شیردادن، داشتن یا نداشتن فرزند، سابقه استفاده از مام و خوشبو کننده زیر بغل، سابقه استفاده از مواد آرایشی بهداشتی، استفاده از سیگار و داروهای غیر مجاز، استفاده از سابقه هورمون درمانی، سابقه داشتن ژن سرطان سینه در اقوام خانواده) به کمک پرسشنامه طراحی شده تعیین گردید. تجزیه و تحلیل داده ها به کمک نرم افزارهای SPSS، Excel و GIS انجام گرفت.

یافته ها: در این مطالعه به ترتیب MePB (113±173 نانوگرم بر گرم )و BuPB (77±82 نانوگرم بر گرم ) بیشترین و کمترین غلظت تجمعی را در بافت سینه داشتند. اگرچه غلظت پارابن ها در بافت تومور سرطانی سینه بیشتر از بافت غیرسرطانی سینه بود اما تنها غلظت PrPB و ∑PBsدر این دو نوع بافت با یکدیگر تفاوت آماری معنی دار داشت (p < 0.05). زنانی که سطح تحصیلات بالاتری داشتند میزان تجمع MePB، EtPB و PrPB در آنها بیشتر بود (p < 0.05). یافته ها نشان داد زنانی که بین ۶ ماه تا ۲ سال به فرزندان خود شیر داده اند میزان تجمع PrPB در بافت سرطانی سینه آنها کمتر از زنانی بوده است که فرزند نداشته اند (p < 0.05). سن قاعدگی در زنان مبتلا به تومور سرطانی با غلظت MePB و ∑PBs ارتباط آماری معنی دار داشت (p < 0.05). میزان تجمع ∑PBs در بافت سینه زنان مبتلا به تومور غیرسرطانی که از مواد آرایشی بهداشتی استفاده می کردند ۱۰ برابر بیشتر از زنانی بود که سابقه استفاده از مواد آرایشی بهداشتی نداشتند. میزان تجمع EtPB و ∑PBs در بافت سرطانی زنانی که سابقه استفاده از هورمون درمانی داشتند به ترتیب ۲۷/۲ تا ۲/۳ برابر زنانی بود که سابقه هورمون درمانی نداشتند. تجمع MePB در بافت سینه زنانی که مبتلا به تومورسرطانی بودند و سابقه ژن سرطان سینه و یا دیگر سرطان ها در اقوام درجه یک و دو داشتند به ترتیب ۱۹ و ۵/۳ برابر بیشتر از زنانی بود که ژن سرطان سینه و یا دیگر سرطان ها در اقوام خود نداشتند. در این مطالعه سن و شاخص توده بدنی با میزان تجمع پارابن ها ارتباط آماری معنی داری نداشت (P > 0.05). مدل های آماری تعدیل شده و تعدیل نشده با متغیرهای مداخله گر نشان داد که PrPB، BuPB و ∑PBs به ترتیب ۵/۳، ۸/۲ و ۵/۵ برابر شانس ابتلا به تومور سرطانی سینه را افزایش می دهند.

نتیجه گیری:

نتایج بدست آمده اثرات بالقوه متابولیت های پارابن بر روی تشدید ریسک فاکتورهای سرطان سینه در زنان مبتلا به تومورهای سرطانی و غیر سرطانی را تایید کرد. مشخص گردیدکه تجمع پارابن ها در بافت سرطانی سینه بیش از بافت غیر سرطانی است. شانس گسترش سرطان سینه بطور قابل توجهی با افزایش تجمع پارابن ها افزایش می یافت. این نتایج برای طراحی بهتر استراتژی های پیشگیری از سرطان سینه می تواند مفید باشد.

کلمات کلیدی: پارابن، سرطان سینه، اصفهان، ریسک فاکتورهای سرطان سینه