previous next

جلسه دفاع از پایان نامه خانم میدیا باباحاجیانی دانشجوی کارشناسی ارشد آمارزیستی تخت عنوان

« مقایسه مدل های با وبدون خطای اندازه گیری در کوریت هادربررسی ارتباط بین شاخص های تن سنجی کودکان ونوجوانان باعارضه اختلال چربی:مطالعه کاسپین۳ » به راهنمایی آقای مهندس اکبر حسن زاده ومشاوره خانم دکتر کلیشادی در روز چهارشنبه ۴/۷/۹۷ در اتاق شورای گروه برگزارشد.

مقدمه:

چاقی در دوران کودکی خطر ابتلا به بیماری های غیر واگیر در بزرگسالی را افزایش می دهد که عامل اصلی مرگ و میر در اکثر کشورها است. شاخص های تن‌سنجی می توانند برای غربالگری عوامل خطر مانند عارضه اختلال چربی در مراحل اولیه مفید باشند. هدف از این مطالعه بررسی ارتباط بین شاخص های تن سنجی و عارضه‌ی اختلال چربی است با لحاظ خطای اندازه‌گیری در شاخص‌های تن‌سنجی است.

مواد و روش‌ها:

پژوهش حاضر بعنوان زیر مطالعه‌ای از طرح بررسی سلامت، در سطح مدارس سراسر کشور که در سال۲۰۰۹-۲۰۱۰ اجرا شده و فاز سوم طرح ملی نظام مراقبت کودکان و نوجوانان و پیشگیری از بیماری‌های غیر واگیر در بزرگسالی (کاسپین) می‌باشد. طرح اصلی مطالعه (CASPIAN-III) که یک طرح مقطعی می‌باشد، شامل نمونه‌ای به حجم ۵۶۲۵ نفر از دانش‌آموزان ۱۰-۱۸ سال می‌باشد که توسط نمونه گیری خوشه‌ای چند مرحله‌ای از مناطق شهری و روستایی ۲۷ استان ایران بدست‌آمده است.

شاخص های تنسنجی، از جمله شاخص توده بدنی (BMI)، دور کمر و نسبت کمر به ارتفاع (WHtR)، مستند شدند. و فشار خون برای هر شرکت کننده اندازه گیری شد. همچنین قند خون ناشتا و پروفایل لیپیدی مورد بررسی قرار گرفت. با استفاده از روش لجستیک با روش SIMEX، برای رفع خطای اندازه گیری های تن سنجی از روش استفاده شد.

یافته‌ها:

داده های مربوط به ۵۳۱۱ دانش آموز (۲/۵۰٪ پسر) با میانگین (انحراف معیار) ۱۵ (۲۹/ ۲) سال  برای مطالعه حاضر در دسترس بودند. پسران دارای میانگین قند خون ناشتا، تریگلیسیرید و کلسترول تام کمتری نسبت به دختران بود. دختران BMI بالاتر و WHtR پایین تری نسبت به  پسران داشتند. در شرکت کنندگان ۱۰-۱۲ ساله، پسران کلسترول تام و LDL بیشتری نسبت به دختران داشتند. پس تعدیل متغیرهای مخدوشگر و استفاده از روش سیمکس برای در نظر گرفتن خطای اندازه‌گیری در شاخص‌های تن‌سنجی، بر اساس شاخص‌های نیکویی برازش AIC و BIC یافتیم که مدل‌های  BMI تکی و ترکیبی از BMI و WC و نیز ترکیب BMI، WC و WHtR دارای قدرت پیشگویی بهتری نسبت به سایر مدل‌ها داشتند. ضرایب متغیرهای ذکر شده حدودا ۴۴٪، ۴۶.۲۹٪، ۴۴.۳۴٪، ۴۵٪، ۴۳٪ و ۱۵٪ افزایش یافت.

نتيجه گيري:

ارتباط بين شاخص‌های تن‌سنجي و عارضه اختلال چربی با استفاده از روش SIMEX، به طور معني داري نسبت به زمانی که روش لجستيك ساده را بدون در نظر گرفتن خطاي اندازه گيري برازش دادیم، افزايش يافت. این روش برای اصلاح خطاهای اندازه گیری در مطالعات بزرگ مفید است.