previous next

جلسه دفاع از پایان نامه خانم مرضیه محبوبی دانشجوی کارشناسی ارشد اپیدمیولوژی تحت عنوان

« تخمین خطر عمری و خطر سنی-شرطی تشخیص اچ آی وی در جمعیت عمومی ایران بر اساس اطلاعات سال ۹۰» به راهنمایی آقای دکتر محمدرضا مرآثی و مشاور خانم دکتر مریم نصیریان روز یکشنبه ۲۸/۱۱/۹۷ در دفتر گروه برگزار شد.

 

 

مقدمه

با توجه به اهمیت بیماری های عفونی از جمله اچ آی وی و تأثیر آنها بر پیشرفت جوامع، هدف این مطالعه تخمین خطر عمری و خطر سنی-شرطی تشخیص اچ آی وی در جمعیت ایران تعیین شد.

 

مواد و روش‌ها

داده های مورد استفاده در این مطالعه از طریق داده های آمار حیاتی، سرشماری و نظام مراقبت اچ آی وی طی سال های ۱۳۹۰ الی ۱۳۹۴ به دست آمد. میزان های اختصاصی سنی تشخیص اچ آی وی و مرگ و میر به دلیلی غیر از اچ آی وی محاسبه شد و این میزان ها با در نظر گرفتن خطر رقیب به احتمال تشخیص اج آی وی تبدیل شدند. در نهایت این احتمالات بر یک کوهورت فرضی ۱۰ میلیونی تولد زنده اعمال شد و خطر عمری تشخیص اچ آی وی در جمعیت ایران محاسبه شد. تمامی محاسبات با نرم افزار Dev Can (نسخه ۶.۷.۴) اجرا شدند.

یافته‌ها

خطر عمری برای زنان در جمعیت کلی ایران ۰۸۴/۰ درصد (فاصله اطمینان ۹۵ درصد: ۰۸۸/۰- ۰۸۱/۰) و یا ۱ نفر در هر ۱۱۸۳ نفر تعیین شد. خطر عمری در مردان جمعیت کلی نیز ۲۱/۰ درصد (فاصله اطمینان ۹۵ درصد: ۲۱۱/۰ -۲۰۱/۰) و یا ۱ مورد در هر ۴۸۳ مرد محاسبه شد. همچنین خطر عمری در جمعیت عمومی ایران در زنان و مردان به ترتیب ۰۶۶/۰ و ۰۶۹/۰ درصد تخمین زده شد. به عبارت دیگر برای تشخیص یک مورد عفونت اچ آی وی نیاز است ۱۵۲۳ زن و ۱۴۵۴ مرد در جمعیت عمومی در طول عمرشان پیگیری شوند. بر اساس نتایج خطر-سنی شرطی زنان و مردان ۳۰ ساله هم در جمعیت عمومی و جمعیت کلی ایران طی ۱۰ سال آینده در معرض بیشترین خطر برای تشخیص عفونت اچ آی وی قرار دارند.

نتیجه‌گیری

نتایج نشان دادند که خطر محاسبه شده برای تشخیص اچ آی وی بر اساس سن، جنس و نوع جمعیت متفاوت است. توجه به این تفاوت ها به منظور داشتن برنامه ریزی های دقیق برای کنترل عفونت در جامعه حیاتی است.

کلیدواژه‌ها: خطر عمری، خطر سنی-شرطی، اچ آی وی، جمعیت، ایران.