previous next

جلسه دفاع از پایان نامه خانم راحله کریمی دانشجوی کارشناسی ارشد آمارزیستی

تحت عنوان « بررسی رابطه مصرف متفورمین وخطر ابتلابه پولیپ روده در بیماران مبتلابه دیابت نوع ۲:یک مطالعهمرور نظامندوفراتحلیل بیزی»به راهنمایی خانم دکتر مرجان منصوریان ومشاوره خانم دکتر گلناز واثقی روز چهارشنبه ۲۵بهمن ماه ۹۶در دفتر شورای گروه برگزار شد .

مقدمه:  متفورمین و انسولین اثرات متفاوتی روی ابتلا به سرطان روده بزرگ در بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ دارند، با این حال اثرات محافظتی اولیه و ثانویه (عود کننده) آنها بر آدنوم روده روشن نیست.

مواد و روش‌ها: در این پژوهش، جستجوی جامع و کامل متون منتشر شده در پایگاه های اطلاعاتی Pubmed، ISI، Scopusو Cochrane  تا پایان سال ۲۰۱۷ صورت گرفت.  برای گزارش مطالعات مورد جستجو قرار گرفتند. پیامدهای مورد نظر برای بررسی پیامد آدنوما، آدنومای پیشرفته و عود مجدد آدنوما بودند. برای ترکیب نتایج از متاآنالیز کلاسیک و بیزین  به وسیله مدل با اثر تصادفی استفاده شده است.نسبت شانس (OR) با فاصله اطمینان ۹۵٪(CIs) یا فاصله های باورمند (CrI) برای توصیف نسبت شانس پیامدها‌ی مختلف گزارش شده است.زمانی که وجود ناهمگونی قابل توجه بین مطالعه وجود داشت، مدل اثرات تصادفی به روش دیر سایمونین و لرد انجام شد. در صورت عدم وجود ناهمگونی مدل اثرات ثابت به روش وارون واریانس مورد استفاده قرار گرفت. سوگیری انتشار به وسیله آزمونهای ایگر و رگرسیون بگ مورد بررسی قرار گرفت همچنین از روش آماری تریم اند فیل برای ارزیابی و تصحیح نتایج درصورت وجود سوگیری انتشار استفاده شد.

یافته‌ها: درمورد مصرف متفورمین، ۱۱ مطالعه (۵۱۹۹۱ بیمار) وارد متاآنالیز شدند. نتایج نشان داد که متفورمین خطر ابتلا به آدنومای پیشرفته روده را به طور معنی‌داری کاهش می‌دهد(خلاصه نسبت شانس و فاصله اطمینان (۴۱/۰-۶۳/۰)۵۱/۰ وسطح معنی‌داری کمتر از ۰۰۱/۰). همچنین مصرف متفورمین خطر ابتلا به آدنوما را کاهش می دهد اما این نتیجه معنی دار نبود(خلاصه نسبت شانس و فاصله اطمینان (۱۲/۱–۶۶/۰) ۸۶/۰وسطح معنی‌داری ۲۷۴/۰) و درمورد عود مجدد آدنوما متفورمین  اثر معنی‌داری روی کاهش ابتلا به عود مجدد آدنوما نداشت (خلاصه نسبت شانس و فاصله اطمینان(۰۴/۱-۷۶/۰)۸۹/۰ وسطح معنی‌داری ۱۳۷/۰). در مورد مصرف انسولین، تعداد ۵ مطالعه (۲۶۷۸ بیمار) مورد بررسی قرار گرفتند که نتایج متاآنالیز این مطالعات نشان داد که انسولین به طور معنی‌داری خطر ابتلا به آدنوما را در افراد دیابتی نوع ۲ افزایش می‌دهد(خلاصه نسبت شانس ۴۳/۱ وسطح معنی‌داری ۰۰۲/۰).

نتیجه‌گیری: این یافته ها نشان می‌دهد که متفورمین اثر محافظتی روی ابتلا به آدنوما و عود مجدد آدنوما ندارد در حالی که به طور قابل توجهی خطر ابتلا به آدنومای پیشرفته را افزایش می دهد، حال آنکه انسولین خطر ابتلا به آدنوما را افزایش می دهد.