previous next

جلسه دفاع از پایان نامه آقای ایمان پارسه دانشجوی دکتری مهندسی بهداشت محیط

تحت عنوان "تعیین کارایی بیوفیلتر در حذف آلاینده های ۱ و ۱-دی متیل هیدرازین و کروتن آلدئید از جریان هوا با استفاده از بستر ترکیبی کمپوست-اسکوریا-باگاس"

با راهنمایی جناب آقای دکتر حاجی زاده و مشاوره جناب آقای دکتر امین در روز دوشنبه مورخ ۱۸ دی ۹۶ در تالار میعاد دانشکده بهداشت برگزار شد .

مقدمه:۱و۱-دی متیل هیدرازین (UDMH) و کروتن آلدئید (CRO) آلاینده های مهمی هستند که از منابع مختفلی مثل احتراق، صنایع شیمیایی، صنایع داروسازی، صنایع نظامی و ... وارد اتمسفر می­شوند. آنها می­توانند به طور قابل ملاحظه­ای سلامت انسان و محیط زیست را تحت تأثیر قرار دهند؛ به همین دلیل حذف آنها از منابع انتشار کننده ضروری است. در این مطالعه، میزان حذف این ترکیبات از هوا آلوده توسط یک سیستم بیوفیلتر بررسی شد.

مواد و روشها: یک بیوفیلتر در مقیاس پایلوت (ارتفاع کل cm۱۴۰، ارتفاع مؤثر cm۸۰، و قطر داخلی cm۵/۱۱) پر شده با مخلوط اسکوریا-باگاس-کمپوست به منظور تصفیه UDMHو CROاز هوا استفاده شد. اثرات بارگذاری­های مختلف (g/m۳.h۷/۲-۱۳/۰)، زمان­های تماس بستر خالی مختلف یا EBRT(۳۰، ۶۰، و ۹۰ ثانیه)، ارتفاع بستر بیوفیلتر، و سورفاکتانت غیریونی تویین ۸۰ بر کارایی بیوفیلتر بررسی شد. برای هر آلاینده، زمان بهره­برداری ۱۲۶ روز بود. نمونه­برادری و سنجش UDMHو CORبه ترتیب مطابق روشهای NIOSH 3515و EPA TO-5انجام شد. سایر متغییرها شامل جمعیت میکروبی (قارچی و باکتریایی)، pHو دمای بستر، غلظت CO۲، ظرفیت نگهداشت، و میزان CHNبستر نیز طبق روشهای استاندارد سنجش شدند.

یافته ها:برای UDMH، میانگین کارایی حذف (RE) در رنج غلظتی  I(mg/m۳۴/۶-۴/۳)، II(mg/m۳۳۵/۱۲-۲۹/۹)، و III(mg/m۳۳/۲۲-۵/۱۸) به ترتیب ۵/۷ ±۹۱، ۹ ±۸۷، و ۶/۸ ±۸۴ درصد بود . برای CRO، میانگین REدر رنج غلظتی  I(mg/m۳۶۵/۶-۵/۳)، II(mg/m۳۵/۱۲-۱۲/۹)، و III(mg/m۳۳/۲۲-۲/۱۸) به ترتیب ۷ ±۹۰، ۶ ±۸۷، و ۷ ±۸۴ درصد بود. بیش از ۵۵ درصد کل حذف آلاینده­ها در بخش اول، جاییکه میانگین جمعیت باکتریایی (log CFU/g۷۴/۶ در حضور UDMH، و CFU/g۴۲/۷ در حضور CRO) و قارچی (log CFU/g۹۵/۴ در حضور UDMH، و CFU/g۲۵/۵ در حضور CRO) بیشتر از سایر بخش­های بیوفیلتر بود، اتفاق افتاد. برای UDMH، میانگین REدر EBRTهای ۳۰، ۶۰، و ۹۰ ثانیه به ترتیب ۶ ±۸۰، ۷ ±۸۸، و ۵ ±۹۶ درصد بود؛ برای CRO، میانگین REدر EBRTهای ۳۰، ۶۰، و ۹۰ ثانیه به ترتیب ۷ ±۸۰، ۶ ±۸۸، و ۵ ±۹۴ درصد بود. همچنین، میانگین UDMHو CROدر حالت بدون سورفاکتانت به ترتیب ۲/۹±۱۳/۷۸ و ۹±۳/۸۵ درصد بود؛ این مقادیر در حالت با سورفاکتانت به ترتیب (۶/۸±) ۴۳/۸۸ و ۷ ±۲/۹۰ درصد بود.

نتیجه گیری:طبق نتایج، می­توان نتیجه گرفت که کارایی بیوفیلتر با کاهش بارگذاری ورودی،و افزایش EBRTافزایش می یابد. اثر سورفاکتانت بر حذف UDMHناچیز بود، ولی این اثر برای حذف CROقابل ملاحظه بود. در همه غلظت­های ورودی آزمایش شده، بیوفیلتر مذکور CROرا به مقادیری کمتر از رهنمود NIOSHکاهش داد. ولی، در غلظتهای  UDMHورودی بالاتر از mg/m۳۱۸،مقادیر غلظت خروجی بیش از رهنمود NIOSHبود. بطور کلی، کارایی حذف برای همه غلظتهای ورودی آزمایش شده، به جز غلظت های بالای UDMH(رنج غلظتی III)، رضایت­بخش بود. در نهایت، با توجه به کارایی بالا، فشردگی و افت فشار ناچیز بستر، می توان نتیجه گرفت که بیوفلتر مذکور روشی مناسب جهت حذف این آلاینده ها است.

واژگان کلیدی: آلودگی هوا، بیوفیلتر، دی متیل هیدرازین، کروتن آلدئید

آدرس

ورود کاربر

CAPTCHA
این سؤال جهت بررسی این است که آیا شما یک بازدید کننده انسانی هستید یا نه، و برای جلوگیری از ارسال اسپم خودکار.
CAPTCHA ی تصویری
کاراکترهای نمایش داده شده در تصویر را وارد کنید.