previous next

جلسه دفاع از پايان‌نامه خانم معصومه فرجي

بررسي اثر داروي MJ1 بر ليشمانيوز جلدي (روستايي) در مقايسه با درمان روتين ((تزريق داخل ضايعه و يا سيستميك گلوكانتيم)) در اصفهان در سال 1393. (يك كارآزمايي باليني شاهددار)

جلسه دفاع از پايان‌نامه خانم معصومه فرجي دانشجوي كارشناسي ارشد اپيدميولوژي تحت عنوان «بررسي اثر داروي MJ1 بر ليشمانيوز جلدي (روستايي) در مقايسه با درمان روتين ((تزريق داخل ضايعه و يا سيستميك گلوكانتيم)) در اصفهان در سال ۱۳۹۳. (يك كارآزمايي باليني شاهددار)» به راهنمايي جناب آقاي دكتر جانقرباني در روز ۳۰ شهريور ۱۳۹۴ بر گزار گرديد.

 

 

چكيده:

اين پژوهش از نوع كارآزمايي باليني بوده و جامعه مورد مطالعه را ، بيماران مبتلا به سالك روستايي شناسايي شده در فصل  پاييز و زمستان سال ۱۳۹۳ در شهرستان نطنز و شاهين شهر استان اصفهان تشكيل مي داند.

مقدمه:

با وجود پيشرفت هاي روز افزون در خصوص كنترل بيماري ها، ليشمانيوز ها هنوز هم يكي از معضلات بهداشتي به شمار مي روند. به طوري كه سازمان جهاني بهداشت اين بيماري را جزء ۱۰ بيماري مهم مناطق گرمسير و نيمه گرمسير معرفي نموده و آن را در گروه بيماريهاي كنترل نشده و بازپديد و درحال گسترش قرار داده است. هدف از اين مطالعه ارزيايي كارايي و تحمل پذيري MJ1 در مقايسه با درمان روتين اين بيماري مي باشد كه بعنوان درمان استاندارد معرفي شده است.
اين مطالعه يك كارآزمايي شاهددار تصادفي شده مي باشد كه در پاييز سال ۱۳۹۳ انجام شده است. ۱۵۰ بيمار با ۲۹۷ زخم به طور تصادفي به دو گروه درمان MJ1 (كرم موضعي، بدون پانسمان زخم ، سه بار در روز به مدت ۲۰ روز) و درمان روتين ( تزريق داخل عضلاني گلوكانتيم به مقدار ۲۰mg/kg/day به مدت ۲۰ روز و يا تزريق داخل ضايعه به مقدار ۰.۵-۱ cc ،4 تزريق به فواصل يك هفته اي) تقسيم شدند. پاسخ به درمان در هفته هاي ۱،۲،۳ و۸ بعد از درمان به صورت اندازه گيري مساحت زخم ها، ارزيابي گرديد.
نتايج  ميانگين اندازه ۱۳۲ زخم در گروه MJ1 در پايان ۸ هفته پس از درمان از ۹/۴۲۳ به ۱۰۹.۵۵ ميلي متر مربع بود. كه ۱۱۰(۳/۸۳ %) مورد از زخم ها كاهش اندازه داشتند و ۲۲(۷/۱۶ %) مورد از زخم ها تغييري پيدا نكردند. در گروه درمان روتين از ۱۶۵ زخم كه تحت درمان قرار گرفتند، متوسط اندازه زخم ها كمي كاهش داشت، بطوري كه ميانگين اندازه زخم ها از ۸/۲۹۵ به ۲۴۷.۹۷ ميلي متر مربع رسيده بود. ۷۷ زخم (۷/۴۶ %) كاهش اندازه داشتند و ۸۸ (۳/۵۴ %) بدون تغيير در اندازه باقي مانده بودند. اختلاف تغيير اندازه در زخم ها در بين اين دو گروه از نظر آماري و باليني معني دار بود (p<0.002 ). شايان ذكر است عوارض پوستي و عارضه جانبي شديد در طول انجام اين مطالعه گزارش نگرديد.

نتيجه‌گيري:

اين مطالعه نشان داد كه درمان موضعي با داروي MJ1 در مقايسه با درمان روتين، موثرتر و كاراتر است، از لحاظ اقتصادي مناسب تر بوده و همچنين تحمل پذيري بهتري براي بيماران دارد.
 

كلمات كليدي: