previous next

جلسة دفاع از پایان نامة خانم لیلا احمدی دانشجوی دکتری تخصصی رشته آموزش بهداشت و ارتقاء سلامت

جلسة دفاع از  پایان نامة خانم لیلا احمدی   دانشجوی دکتری تخصصی رشته آموزش بهداشت و ارتقاء سلامت تحت عنوان « بررسی تآثیر روش مداخله ای پذیرش و تعهد ( ACT ) برادراک بیماری،رفتارهای خود مراقبتی ،افسردگی وکیفیت زندگی در بیماران مبتلا به سکته قلبی شهر اصفهان ( »    به راهنمایی خانم  دکتر مصطفوی  در روزچهارشنبه  ۷/۴/۹۶در دفتر گروه برگزار گردید.

 

 

چکیده

مقدمه: پژوهش حاضر با هدف تعیین اثر بخشی روش مداخله ای مبتنی بر پذیرش و تعهد بر ادراک بیماری، رفتارهای خودمراقبتی، کیفیت زندگی و افسردگی در بیماران مبتلا به سکته قلبی صورت گرفت.

مواد و روش ها: مطالعه حاضر از نوع کارآزمایی بالینی و طرح آن به صورت دو گروهی (گروه مداخله و گروه کنترل) همراه با سه مرحله پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری ۶ ماهه بود. جهت انجام پژوهش پس از مرور منابع مختلف و بررسی نظر متخصصین پروتکل مداخله طراحی شد. جامعه آماری شامل بیماران مبتلا به سکته قلبی مراجعه کننده به بیمارستان های شهر اصفهان بود(۶۰ N=)، که با توجه به تعداد متوسط بیماران مبتلا به سکته قلبی بستری شده در بیمارستانهای منتخب به (عنوان یک نسبت کسری) سهم هر بیمار(نمونه) از بیمارستان مورد نظر مشخص گردید و با مراجعه مکرر محقق تعداد ۶۰ نمونه انتخاب گردید. سپس بر اساس روش تصادفی ساده نمونه ها دردو گروه کنترل و آزمایش تقسیم شدند. (۳۰ n۱=n۲=). جهت اندازه گیری متغیرها از پرسشنامه های جمعیت شناختی، ادراک بیماری، رفتارهای خودمراقبتی، پرسشنامه پذیرش و عمل، پرسشنامه کیفیت زندگی مینسوتا و پرسشنامه افسردگی استفاده گردید.گروه مداخله علاوه بر درمان طبی مرسوم، مداخله مبتنی بر پذیرش و تعهد(۱۰ جلسه هفتگی ۹۰ دقیقه ای) دریافت کردند و گروه کنترل فقط درمان طبی مرسوم را دریافت نمودند. قبل از شروع مداخله پیش آزمون اجرا گردید و پس از اجرای مداخله مجددأ پرسشنامه ها تکمیل گردید. جلسات پیگیری بلافاصله و ۶ ماه بعد برگزار شد. در نهایت داده ها با استفاده از نرم افزار آماریSPSS-20 و با آزمون هایtمستقل، کای اسکوئر، آنالیز واریانس اندازه های مکرر و در صورت عدم نرمالیتی داده ها با استفاده از آزمون فریدمن مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها در سطح معنی داری ۰.۰۵ تفسیر شدند.

یافته ها: گروه های مطالعه تفاوت معنی داری از نظر متغیرهای مورد بررسی در ابتدای مطالعه نداشتند. پس از ۱۰ هفته مداخله مبتنی بر پذیرش و تعهد در نمرات ادراک بیماری(۰.۰۵P)، رفتارهای خودمراقبتی(۰.۰۵P)، پذیرش و تعهد(۰.۰۵P) و کیفیت زندگی(۰.۰۵P)، افزایش معناداری در گروه مداخله نسبت به کنترل دیده شد و این تغییرات در طی ۶ ماه معنی دار ماندند. اثرات متقابل زمان در گروه نیز در تمام متغیرهای مذکور معنی دار بود(۰.۰۰۱P). آزمون tمستقل تفاوت های معنی داری در مقاطع قبل، بلافاصله بعد از مداخله و ۶ ماه بعدرا در گروه مداخله نسبت به کنترل در متغیرهای مذکور نشان داد(۰.۰۵P)، اما تفاوت معنی داری در نمره افسردگی در دو گروه دیده نشد((۰.۰۵P).

نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان می دهد که مداخلات مبتنی بر پذیرش و تعهد در بیماران مبتلا به سکته قلبی در طی ۶ ماه سودمند است. این نتایج پیش نهاد می کنند که ادغام مداخلات آموزشی مبتنی بر روش مداخله ای پذیرش و تعهد می تواند شکاف موجود، محدودیت ها و گسستگی های مراقبت های آموزشی برنامه های آموزشی برای بیماران مبتلا به سکته قلبی را پر نماید. مطالعات بیشتری لازم است تا اثرات طولانی مدت مداخلات مبتنی بر روش های مداخله ای را در پذیرش و ادراک بیماری در بیماران مبتلا به سکته قلبی ارزیابی نماید.

کلید واژه ها: روش مداخله ای مبتنی بر پذیرش و تعهد(ACT)، ادراک بیماری، رفتارهای خودمراقبتی، کیفیت زندگی ، افسردگی،  سکته قلبی